HOUD DE POLITIE TE VRIEND

De positie van de politie staat onder druk. De politie dreigt een speelbal te worden van maatschappelijke tegenstellingen die er heersen tijdens de coronacrisis. Sommigen verwijten de politie hardhandig optreden tijdens vredesdemonstraties. Anderen zien dat de politie het eigenlijk nooit goed kan doen. We zien vaak beelden zonder context en die vertellen vaak maar de halve waarheid. Om de rol van de politie te kunnen duiden moeten we dit breed bekijken. De politie zal een belangrijke rol blijven spelen tijdens de onderdukking maar kan ook van dienst zijn om onder de onderdrukking uit te komen. We moeten ze daarom te vriend houden.

Er zijn vele versies van de gebeurtenissen op zondagmiddag 21 juni 2020. Zelf heb ik vooral veel vredelievende mensen gezien. Wel heb ik zwartgeklede mannen gezien die wat rookbommetjes verspreiden en af en toe richting de ME renden. Maar gewelddadige taferelen heb ik alleen maar in de media gezien. Ik durf te stellen dat de overgrote meerderheid brave burgers zijn. Daarnaast waren er kennelijk minstens 400 man die je hooligans zou kunnen noemen. Afgaand op de beelden in de media zijn er kennelijk ook aanvankelijk brave burgers die zich hebben laten verleiden door hooligans of door de politie en ook over zijn gegaan op geweld. Dat is om meerdere redenen kwalijk en onnodig.

Of de politie echt geprovoceerd heeft is moeilijk in te schatten. In zekere zin kun je hun aanwezigheid alleen al als provocatie beschouwen. Maar zelfbeheersing is een grote deugd. Als de politie afwezig zou zijn en er gebeurt van alles dan wordt hen weer andere zaken verweten. Het is zo voor de politie lastig om het goed te doen.

De grootste provocatie is misschien wel de lockdown zelf en de aanhoudende coronamaatregelen. Al is net aangekondigd dat ze versoepeld worden, vergis je niet, heel veel blijft nog onmogelijk en er komt geheid een tweede golf, of ze verzinnen er een, en dan is de lockdown meteen weer geheel van kracht. De onderdrukking, de dictatuur, de vrijheidsbeperkende maatregelen, daarna nog eens het verbod op demonstratie, dat alles kun je ook als één grote provocatie beschouwen.

We hebben een democratische rechtsstaat om te voorkomen dat we elkaar de hersens in slaan. De rechtsstaat zorgt er voor dat we met elkaar praten en met elkaar afspraken maken. Dan hoeven we niet te vechten. De rechtsstaat is er dus om geweld uit te bannen. Maar wanneer je de rechtsstaat afschaft, zoals nu, leidt dat onherroepelijk een keer tot geweld. Als je de mensen vrijheden afpakt, dan pikken ze dat niet en komen ze op voor hun rechten. Op enig moment wordt dat fysiek. Bij de een wat eerder dan bij de ander, maar het is een logisch gevolg.

Het is ook niet begonnen met de coronacrisis. Geweld tegen overheidsdienaren is de laatste jaren sowieso behoorlijk toegenomen. Ambulance personeel, politieagenten in de wijk, personeel van het openbaar vervoer, zij hebben in toenemende mate te maken met geweldpleging. Problematiek rond migratie of achtergesteldheid spelen hierbij ongetwijfeld een rol. Met name jongeren die negatief zijn over hun toekomstperspectieven, die de overheid hiervan de schuld geven, geven daaraan uiting door alles te dwarsbomen dat de overheid vertegenwoordigt. In hun ogen zijn genoemde professionals vertegenwoordigers van de overheid in de publieke ruimte en moeten zij het ontgelden. Niet terecht want zij zijn ook brave burgers die hun werk doen. De slachtoffers zijn niet alleen die professionals maar ook andere burgers. Al is het nog zo onterecht en afkeurenswaardig, als primitieve reactie is het wel te begrijpen, of op zijn minst zo te verklaren. Helemaal nu de overheid ons zoveel vrijheden afpakt.

Er zijn eerlijk gezegd, als je de onder de onderdrukking van de overheid wilt uitkomen, niet zoveel mogelijkheden om er iets tegen te doen dat legitiem èn effectief is. Stemmen is wel legitiem, maar niet effectief. Petities indienen evenmin. Medestanders zoeken is legitiem en misschien pas op lange termijn effectief, misschien is het dan te laat. Demonstreren is tegenwoordig ook al niet meer legitiem, de effectiviteit ervan is ook maar de vraag. Dus het is voor de kritische, sceptische, boze onderdrukte burger verrekte lastig om iets tegen dit juk te doen.

Het is een primitieve reflex om dan als burger over te gaan tot geweld. Het scenario dat dan wacht is een vicueuze cirkel. Zolang de burger zijn vrijheid niet terugkrijgt zal hij dit op enig moment met fysiek geweld willen terughalen. Het antwoord van de overheid zal zijn nog meer onderdrukking. Dit frustreert de burger nog meer en zo zal de neiging tot geweld nog meer aanwakkeren. Met als reactie nog meer onderdrukking, tot de burger murw is. Dit is een heilloze weg. Tenzij je over (fysieke) wapens beschikt die sterker zijn dan de overheid. Dan moet je een staatsgreep plegen. Laten we aannemen dat de bevoling niet over die wapens beschikt.

Macht is uiteindelijk altijd fysiek en is in the end altijd een zaak van leven of dood. Dat het in de meeste gevallen niet zo ver komt is omdat de minst machtige partij bij voorbaat over geeft, of schikt in zijn onderdanigheid. De overheid heeft het geweldsmonopolie. En dat is een goede zaak, in een goed functionerende democratische rechtsstaat. En daar zit precies het probleem.

Geweld kan soms een oplossing zijn maar meestal niet, en is nooit aantrekkelijk. En het hoeft ook niet. Er zijn echt mogelijkheden om onder deze onderdrukking uit te komen en wel zonder geweld. Maar dan moeten we gedisciplineerd aan een strategie werken. Een van de onderdelen van deze strategie betreft dus fysieke macht. We kunnen de overheid op de knieën dwingen wanneer we komen te beschikken over fysieke macht, of die van de overheid neutraliseren. Ja, nog steeds geweldloos.

Het is namelijk zo dat de overheid en de overheidsdienaren ook mensen zijn. In hun vrije tijd zijn het ook burgers. Zij zijn het ook niet allemaal eens met het overheidsbeleid, met de lockdown. Al ben ik niet naïef, ik weet ook dat er saddisten tussen lopen, die overijverig bonnen uitschrijven voor anderhalve meter onzin, of die genieten van hun machtspositie om burgers te pesten, want dat is een stuk makkelijker dan boeven vangen. Maar ik heb meerdere vriendelijke agenten gesproken die ook zo hun bedenkingen hebben over de overheidsmaatregelen.

Het is dan belangrijk dat we als ‘dissidenten’ de sympathie winnen en behouden van agenten in het algemeen. Demonstreren prima, bloemen, knuffelen, allemaal geen probleem. Maar trap niet in de provocatie, in je eigen primitieve emotionele neiging, vier je frustratie niet bot op de politie, dat heeft geen enkele zin, dat werkt alleen maar averechts. Beter is het om de overheid, het lands- en stadsbestuur haar fouten te laten maken.

25 juni is de rechtzaak aangespannen door Viruswaanzin tegen de overheidsmaatregelen. Op het moment van schrijven is het vonnis nog niet bekend. Ernstig moet worden rekening met verlies voor Viruswaanzin, rechters kennende, zeker nu daags voor de zitting de rechter nog even vervangen is. Maar een voordeel daarvan is dat er hierdoor alleen maar meer mensen wakker worden en zich tegen de overheid. Niet alleen burgers, maar ook agenten, die zijn zoals gezegd in hun vrije tijd ook burgers. De overheid gaat zeker nog meer fouten maken en de onderdrukking nog verder opvoeren.

Daar liggen kansen. Het mooiste is het wanneer agenten op een gegeven moment massaal de DDR-achtige orders van hun commissarissen weigeren uit te voeren. Of dat de commissarissen weigeren hun agenten hiervoor in te zetten. We zien nu al hier en daar dat lokale bestuurders zoals wethouders grote moeite hebben om moreel gezien nog langer mee te werken de burger te onderdrukken. Dit kan ook gelden voor dienaren van de krijgsmacht en ook van de rechterlijke macht. Als daar wat gebeurt dan kan de overheid het wel schudden.

Wanneer we dit beseffen, moeten we dit als strategie gaan inzetten. Zie daarom overheidsdienaren die in de uitvoerende macht van de overheid zitten niet als een verlengstuk van de overheid, maar als burgers die toevallig een baan hebben bij de overheid. Die mensen zijn vaak heel ideologisch ingesteld. In iedere ambtenaar zit een wereldverbeteraar, als het goed is. Die hebben echt niet als natte droom te dienen in een DDR-achtig communistisch regime. Er zitten daar ook wakkere mensen tussen. Maar zij kampen vaak ook met dilemma’s. Tegen hen zou ik willen zeggen, ben je ook tegen de lockdown maatregelen en vindt je het overheidsbeleid veel te ver gaan, overweeg je daarom bij de politie weg te gaan? Doe het niet, blijf bij de politie. Zoek medestanders binnen je korps of andere korpsen, al is dat misschien precair, maar het is belangrijk voor later. Verdedig de grondwet en herinner de eed die je ooit hebt afgelegd. Sta aan de kant van de bevolking en dien geen fatalistisch regime. En dat geldt ook voor alle overige overheidsdienaren zoals in de krijgsmacht, de rechterlijke macht en natuurlijk die in het parlement.

De politie kan dus een belangrijke rol spelen in de geweldloze oplossing van deze onderdrukking. Maar dan moeten we ze wel te vriend houden.

Een reactie

  • Ik ben blij met dit verhaal en ben het er mee eens. Politie, handhavers en ander personeel in overheidsdienst zijn mensen die normaal gesproken gewoon recht willen doen zegevieren en de bevolking willen helpen. Tuurlijk zitten er mensen tussen die het verkeerde gen hebben en macht willen uitoefenen.
    Door de enorme bezuinigingen is net als in de zorg ook dit onderdeel slachtoffer geworden en onderbezet en onderbetaald. Dat trekt wel de verkeerde mensen aan, toch blijf ik geloven in hun goede intenties.
    Tegen hen vechten is verkeerd.
    Net zo verkeerd als dat ze nu gedwongen worden op te treden tegen mensen die hun grondrechten verdedigen. Ze zitten tussen twee vuren in.
    Ik begrijp het ook niet meer, het waarom dit gebeurt. De hele economie naar de knoppen, Iedereen bang maken en onmenselijke, dictatoriale regels invoeren.
    Voor een virus. Dat gemeen is ja. Maar niet zo gemeen als de maatregelen.
    Wie vertelt ons dat het “moet”?
    Meneer Rutte van de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie. Een zogenaamd liberale partij die zo min mogelijk overheidsinmenging wil (Wikipedia).
    En dáár hebben veel mensen voor gestemd!
    Ik niet, ik vind ze niet democratisch en liberaal en zeker niet sociaal. Maar nu verloochenen ze hun naam toch wel héél erg!
    Ik hoop dat de mensen rustig blijven en hun angst opzij zetten. Wakker worden, want wat er nu gebeurt kan echt niet in een democratisch land als Nederland.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *